Zo de “operatie” is achter de rug. Om half twee samen met Dennis naar de tandarts gereden. Daar moesten we nog even wachten totdat ik aan de beurt was. Tegen tweeën werd ik geroepen voor de verdoving en ging Dennis weg om even een paar boodschappen te halen.
Daarna moest ik nog even wachten totdat de behandelkamer helemaal klaargemaakt was, dus toen Dennis terugkwam zat ik nog in de wachtkamer. Al snel werd ik binnen geroepen. De twee tandartsen hadden keurig steriele blauwe jassen en handschoenen aan. Ze hadden ook blauwe mutsjes op. Ik kreeg zelf ook een muts op en mocht daarna in de stoel gaan liggen. Daarna kreeg ik nog een steriele doek over me heen waar de instrumenten op konden liggen en werd mijn gezicht schoon gemaakt met alcohol.
Daarna kon het hele circus beginnen. Eerst de oude kroon/stift eruit. Dat ging makkelijk want hij zat al zo los dat hij vorige week al een keer in de wastafel viel bij het tandenpoetsen. De wortel is heel voorzichtig “losgesneden” van het kaakbot zodat het bot zo min mogelijk zou beschadigen. Dit werd op ten duur wel een beetje gevoelig dus kreeg ik nog een beetje extra verdoving ingespoten. Ondertussen was ook de professor/implantoloog binnengekomen. Hij moest helpen bij de volgende patiënt maar hij was een beetje vroeg dus hij heeft bij mij ook meegekeken. En als “vierde man” keek ook nog de vertegenwoordiger van het implantaat mee omdat de tandarts bij mij weer met een nieuw soort implantaat werkt dat nog beter is voor voortanden.
Nadat de extra verdoving goed was ingewerkt werd mijn wortel verder losgewerkt en uiteindelijk verwijderd. Daarna was het passen en meten en uitgebreid overleggen welke maat implantaat het beste bij mij paste. Het is een 13 mm lange 3,5 mm dik implantaat geworden als ik het goed heb. Toen nog even het gat waar de wortel zat wat dieper boren. De boor werd gekoeld met steriele infuusvloeistof … bah, dat was zout. En daarna kon het implantaat er ingeschroefd worden.
Gelukkig hoorde ik de heren daarna zeggen dat er geen hechtingen in hoefden, want daar was ik nog het meest bang voor. Ik heb nog nooit hechtingen in mijn mond gehad maar heb wel altijd gehoord dat deze erg vervelend zijn. Ik mocht nog even met het tandartsspiegeltje kijken hoe het implantaat erin zit (je kunt er bijna niets van zien) en daarna werd het plaatje dat al klaar lag geplaatst.
De assistente heeft nog even een controlefoto gemaakt (mocht ik weer al mijn oorbellen en ketting afdoen) waarvoor ook het plaatje er weer uit moest. Kon ik meteen oefenen hoe dat moet. 30 november moet ik weer terugkomen bij de tandarts voor controle. Hij heeft al wel gezegd dat ik erop moet rekenen dat het wel een half jaar kan duren voordat het echt helemaal af is met de definitieve kroon. Ik zal jullie in ieder geval op de hoogte houden van het vervolg.
Dennis had ondertussen netjes koffie gehad in de wachtkamer … toppie service!!!
Onder tussen is de verdoving helemaal uitgewerkt. Ik heb voor de zekerheid een pijnstiller genomen toen ik thuis kwam en ik heb tot nu toe nog helemaal geen pijn en het bloeden is ook al lang gestopt. Net een soepje en een schaaltje vla gegeten. Morgen wil ik weer normaal “voer” hebben hoor! Vanavond voor het slapen gaan ook nog maar een pijnstiller voor de zekerheid en morgen gewoon weer werken en morgenavond de halve finale van het Rekendictee.
